GreenCheck.nl

In de VS is het huilen met de pet op wat klimaat actie betreft. Het land is aan tar sand olie verslaafd en kent een van de meest nutteloze EPA's (Environmental Protection Agencies) ooit. Dat krijg je als je geld de enige standaard maakt in het bestaan, de dollar ontleent zijn waarde nl. aan maar een ding : olie. Toch zijn er lichtpuntjes, nu dus de Clean Energy Standard Act of 2012. Deze heeft tot doel in de economie van de VS in 2035 voor 80% op basis van "low carbon" energie te laten draaien. Niet "Zero carbon". Het is dus een plan om de huidige carbon centrales (kolen en gas) te laten draaien..

"Different generation resources are rewarded with a certain number of clean energy credits based on their carbon profile compared to an efficient coal-fired power plant. Instead of prescribing credits for different generating technologies, though, Bingaman’s bill calculates the credits based on individual power plant emissions, as reported to EPA.  This creates an incentive for every power plant to be run more efficiently, especially natural gas plants." 

Typisch. Nutteloos en onnodig. Momenteel wordt PV bijvoorbeeld de nek om gedraaid door veel te lage gasprijzen. Gas kan arbitrair geprijst worden zolang er genoeg gas/diesel etc. is om het uit de grond te halen. Mensen denken almaar dat geld/krediet iets is waar hard voor moet worden gewerkt en wat een intrinsieke waarde heeft. Dat is niet zo. Geld ontleent zijn waarde aan de hoeveelheid fossiele brandstoffen die beschikbaar is. Is die nul dan is de waarde van de dolllar ook nul.

De voorgestelde standaard is slechts een manier om de opmars van decentrale schone energie te remmen. Dat lijkt echter niet meer mogelijk gezien de steeds verder dalende prijzen en nieuwe technieken om met nog minder energie te produceren (de sleutel tot een lage prijs). De VS is echte geen monolitisch land meer, staten voeren hun eigen beleid. En hopelijk zullen die de extreme rijkdom aan schone energie in weerwil van de misrepresentatie van de carbonmassochisten durven erkennen.  

In Rotterdam is het Solargreenpoint initiatief van start gegaan. Dit initiatief laat bewoners voor 1 euro/Wp in zonne electriciteit investeren.

"Solar
Green
Point
 heeft 
de 
ambitie
 om
 voor
 2020,
200
 Solar
Green
Points
 in

 Rotterdam 
te


openen 
met 
een
 totale 
capaciteit
van
 20
MW, 
waarbij
 minimaal
 10.000 
Rotterdammers
 van


zonnestroom
 genieten.
 De
 verworven
 subsidie
 zal
 worden
 aangewend
 om
 het
 eerste


stadsinitiatief
 Solar
Green
Point
 te 
realiseren.
 Hierbij
 zijn
 de
 subdoelstellingen:

1. Verwerven 
van 
een geschikte
locatie;

2. Werven
 van 
leden;

3. Werven
 van 
sponsoren;

4. Verkrijgen 
van
 de 
benodigde
 vergunningen."

Een beschrijving van het initiatief in pdf vorm vindt u hier. 

De gemeente Den Haag stimuleert de aanleg van zonnepanelen door hiervoor gedurende 4 opeenvolgende jaren subsidie te verstrekken. In 2012 kunt u deze subsidie aanvragen in de periode van 1 maart tot en met 1 mei. Er is een regeling voor bedrijven/instellingen en een regeling voor particuliere aanvragers.

Verenigingen van Eigenaren (VvE’s) komen in aanmerking voor de regeling voor bedrijven/instellingen. Alle leden zetten hiervoor hun handtekening op het aanvraagformulier of machtigen de voorzitter.

Meer informatie vindt u hier

Greencheck.nl kan uw aanvraag begeleiden. Vragen kunt u stellen via info@greencheck.nl

Oude post over officiele waarschuwingen voor de olie schok van 2010 

Landen hamsteren olie in afwachting van een olie schok. Deze komt als China zijn zin krijgt, het land wil meer controle over zijn olie toevoer. De VS zijn hier fel op tegen en probeert China in het nauw te drijven door Iran te verbieden olie te exporteren. Olie is van existentieel belang voor beide landen. De Proxy staten voor China en de VS zijn Noord en Zuid Korea. We kunnen dus wel stellen dat de spanningen zeer hoog oplopen, want de VS heeft zich strategisch verbonden met Zuid Korea, China met Noord Korea en Noord Korea staat op het punt een raket af te vuren. Misschien valt het nog een paar jaar mee, maar de wereld nadert onherroepelijk een olie crisis (nu kennelijk omgedoopt tot olie schok omdat we ons daar weinig bij kunnen voorstellen, en dus niet zo snel reageren).

Een olie schok is geen kleine gebeurtenis. Het zal alles in onze maatschappij verstoren. Een val van 5% in de toevoer van olie leidt volgens militaire analyses al to brede maatschappelijk chaos. Deze in defensi kringen gangbare visie wijkt af van het publieke debat dat door de belanghebbers in het voortzetten van de olieeconomie wordt gevormd. Het is treurig dat de partijen die geen rekening met piek olie wensen te houden zolang het goed gaat op geen enkele manier zullen kunnen bijdragen aan oplossingen als het zeer voorspelbaar fout gaat. Voorlopig zijn we echter nog vrij om de fossiele energie afhankelijkheid te reduceren, nog is een woord dat veel mensen gebruiken de laatste tijd. Het betekent uitstel van executie. Maar er hoeft geen probleem te ontstaan als we alle mogelijkheden benutten om te reageren op deze dreiging, en alle partijen dwingen om mee te denken, in plaats van hun eigen belang te blijven verdedigen.

Prijs analyse

De prijs van olie is geen indicatie van beschikbaarheid. Dit is omdat geld, onze Euro bv. zijn waarde ontleent aan de beschikbaarheid van olie die ermee gekocht kan worden maar zelf in elke gewenste hoeveelheid kan worden aangemaakt. Als het voorkomen van inflatie een doel is in de economie dan betekent dat dat men de hoeveelheid vrij uit te geven geld moet managen zodat deze de beschikbare fossiele brandstoffen matcht.

Als men een olie productie afname of het verschuiven van olie leverancies richting Azie wil verbergen dan kan dat door de hoeveelheid vrij besteedbaar geld dat in omloop is te reduceren. Dit is volgens ondergetekende de reden waarom we nu al enige jaren in een economische crisis verkeren, de banken proberen via reductie van liquiditeit de dalende beschikbaarheid van fossiele brandstoffen te verhullen. Het systeem dat dit als doel heeft (stabiele prijzen dus gemanagede liquiditeit) noem ik het carbon/credit systeem. Een echte olie schok brengt dit systeem ten einde, en daarom wordt credit zo gemanaged dat we de olie schok niet opmerken. Dat mechanisme begint nu te haperen.

Olie is geen normale grondstof zoals ijzer, want we verbranden het. De productie kan niet worden opgeschroeft als we meer nodig hebben. De leverancier heeft belang bij een trage consumptie om zo lang mogelijk in business te blijven. De distributeurs, en 'fianciers' hebben echter belang bij een zo groot mogelijk geconsumeerd volume. Deze tegengestelde belangen maken dat het carbon/credit systeem alleen werkt als er genoeg carbon is en als de credit kant de controle over de geldhoeveelheid heeft. Dan kan de prijs centraal worden bepaald.

Een prijs analyse zoals hieronder is dus volstrekt irrelevant. Waar het om gaat is onze controle over de landen en leveranciers van olie, geld en de economische situatie zijn een afgeleide.

(bron) 

"If a true oil shock comes, the list of casualties will have Europe at the top, the US, emerging markets with large current-account deficits or generous fuel subsidies, like Turkey and India, and small open exporting countries as global trade slows sharply. The (shorter) list of winners would include non-Middle East oil exporters and the economic doomsayers. And we might all start believing that the current recovery was born under an unlucky star. " 

Peak Oil Sinds 2010

In een Duitse militaire analyse wordt vastgesteld dat piek olie in 2010 plaatsvond. Vervolgens wordt gekeken wat de gevolgen zijn..

Er wordt gewaarschuwd tegen

“a false assumption [that] a phase of slow reduction in the amount of oil leads to an equally slow reduction in economic capacity”

Onze economie is afhankelijk van een bepaald olie volume dat dagelijks kan worden geconsumeerd. Kan dat niet dan leidt dat tot een catastrofaal instorten van veel activiteiten. 

"there is the potential for a tipping point to be reached, leading to a medium-term scenario whereby “the global economic system and every market-based economy collapses”" 

Meer in het artikel... 

Section 3.1.4 is entitled, “The transition to a post-fossil society leads to economic and political crises” (p. 38-44). This section considers the damage which high oil prices could inflict on modern economies: reductions in transportation capacity, risks to supply chains (especially food), high unemployment, the potential need for rationing and other free-market restrictions, a reduction in standard of living, a loss of faith in the political process and the potential for the emergence of extremist political positions."

"Section 3.1.5 is entitled, “Interventions become more selective – actors are over-strained” (p. 45-46). This section examines certain international implications, pointing out that because of the need to “focus on one’s own problems,” major international stakeholders may become incapable of assisting other countries, resulting in a weakening of international institutions and relief capabilities."

Bundeswehr analyse van Peak Oil "Peak Oil - Sicherheitspolitische Implikationen knapper Ressourcen"

Engelse versie 

Zentrum Transformation Website 

US military warns oil output may dip causing massive shortages by 2015

Zonnepanelen hebben een gigantische groei doorgemaakt in Duitsland. In het daar geldende feed in systeem krijgen zonnestroom producenten een beetje meer voor de door hun geleverde stoom. Dat geld komt van andere mensen die geen stroom opwekken. Hierdoor ontstaat een stimulans om zelf te gaan opwekken. 

"Momenteel is ongeveer 24 gigawatt geïnstalleerd fotovoltaïsch vermogen in Duitsland. (Sandra Enkhardt)" (bron)

Dit succes dreigt te zorgen voor problemen in het netwerk. Het verwerken van de stromen die van allerlei verschillende leverpunten komt in plaats van een central punt stelt andere eisen aan het netwerk. In Nederland zegt men nog dat de toegevoegde stroom van PV verwaarloosbaar is, maar elke Joule die aan het net wordt toegevoegd moet er op hetzelfde moment weer of de spanning (het voltage) loopt op. In het hypothetische geval dat vijf zonnepanelen allemaal aan een gesloten ringnet leveren zou de stroom bij de omvormers stagneren. Zonnepanelen die aan zo'n net leveren brengen dus niks meer op, de stoom wordt nooit opgewekt.

Dit wil men niet graag on ons netwerk zien. 

Lokale electriciteits buffering is hiervoor de oplossing. Dit kan op verschillende manieren, bv. door het genereren van waterstof die later voor verwarming en stroom opwekking wordt gebruikt (70% efficient te maken), en door het gebruik van batterijen, kleine accu's, en zn. flow batterijen, daarvan zijn verschillende typen bv. lood gebaseerd en vanadium gebaseerd. Er is vanadium genoeg en het patent is niet meer geldig. Er is echter een klein probleem met deze oplossing. Het type batterijen is relatief duurzaam en goedkoop (de werkelijke kosten). Bij gebruik zou het denkbaar zijn dat wijken hun eigen buffer aanhielden, deze stukken netwerk zouden effectief los van de rest van het net kunnen functioneren. Een geintegreerd net is daarmee overbodig en zo ook het spel van de centrale opwekking en internationale handel. De behoefte is immers goed te voorspellen. Daarom wordt deze ontwikkeling vertraagt en worden we er steeds aan herinnerd dat er geen oplossing is tav opslag.

Nu wordt in Duitsland het voorstel gedaan om meer PV dan maar te verbieden. Gelukkig zijn er twee factoren waarover de centrale opwekkers geen controle hebben : Ten eerste is de lobby voor duurzaamheid gigantisch. Duitsers snappen dat het veel slimmer is om zelf op te wekken dan te kopen. Wie wil nu continu blijven betalen voor iets dat kan worden afgekocht? Het is het verschil tussen huren en kopen. Ten tweede is er technologie die niet (op tijd) te demoniseren of te reguleren is. Mensen en bedrijven kunnen zelf batterijen maken, en als ze die gebruiken zou niemand het zelf merken.

Het probleem met de oplopende olie prijs is dat veel actiiviteit gewoon onmogelijk wordt. Zeker als banken doen alsof ze geen geld hebben omdat ze liever lenen aan bepaalde bedrijven die ze meer levensvatbaar achten. Nu is er wel een hele leen revolutie aan de gang, maar deze kan toch op de klippen lopen als er bv. werkelijk een rel over Iran uitbreekt, want dan stopt de logistiek met China zeer waarschijnlijk acuut. Maar voor wie werkgelegenheid wil creeren, ook met behulp van expertise uit de energie sector kan van start. Overal in het land basins bouwen voor het flow battery electroliet is een hoop werk. Daar zit later ook onderhoud aan. Wie van betonbouw houdt kan zijn lol op. Wat kost meer beton, een centrale of duizend lokale opslag installaties. Er zijn wel meer kansen voor beton constructies, met name in de warmte opslag (hoe en wat vertel ik graag, maar wel voor deelname). Maar kort gezegd zijn er in Nederland meer belanghebbenden bij lokale energie opslag, zelfs als deze duur is, want dat heeft nog nooit iemand tegengehouden.

Meer PV verbieden leidt alleen tot extra motivatie om de stroom op te slaan. In Duitsland is zo'n uitdaging niet verstandig, want die lossen dat probleem in no time op. Laten we goed opletten hoe ze dat doen, zodat wanneer hier in Nederland de visie van de ongelimiteerde duurzame welvaart goed postvat we weten wat we gaan doen. Vandaag aan de slag mag ook natuurlijk. 

Er zijn veel tegenstanders van de duurzame samenleving, deze zijn gehuwd met de koolstof/krediet economie. Deze economie (onze huidige) houdt zich bezig met het optimaal benutten van de kool(water)stof gebaseerde energiebronnen. De banken lenen geld waarmee mensen energie aan producenten en hun toeleveranciers toedelen, en door keuzes te maken komt deze energie op de beste plek terecht. Door systeemfouten gaat dit niet altijd goed, want de (koolstof) kredietverstrekker verdient altijd aan het verstrekken van krediet, ook als het een miskleum of wanproduct betreft. Aangezien in het moderne economisch denken krediet wordt verstrekt op basis van verwachtte inkomsten is de energie verspilling enorm.

De duurzame samenleving tast dit systeem aan. Huizen die geen gas gebruiken zorgen niet voor inkomsten van de gasleverancier en niet voor cashflow van de betrokken banken. Producten van biologisch materiaal zorgen niet voor inkomsten van de plastic fabriek. Biologische verbouwde groenten niet voor inkomsten van de kunstmest fabriek (die op gas loopt). De (belastbare) cashflow neemt hierdoor af en daarmee de machtspositie van de banken en energie bedrijven en de overheid. Als gevolg bestrijden deze de decentrale administratieloze niet 'economisch' gekoppelde energie opwekking.

Maar er is nog een ander probleem dat een rol lijkt te spelen, want mensen die volstrekt geen belang hebben bij de financiele sector of de energie sector zijn soms toch sterk gekant tegen practische duurzame oplossingen. Niet openlijk, maar door bv te zeggen dat het toch lastig, duur, onbetrouwbaar, nutteloos, problematisch is. Dit is dezelfde soort defensieve agressie als we bij sommige banken zien die steevast vinden dat duurzaamheid nog veel 'risico's' meebrengt, we komen niet snel op het idee om iemand die 'voorzichtig' is te verdenken van pure onwil. Maar wat motiveert deze voorzichtigheid in mensen zonder direct financieel belang. Als men economische groei (dus meer welvaart) wenst, zoals bv. de VVD, dan zouden deze keihard voor duurzaamheid moeten gaan, want dat betekent alleen maar meer welvaart. Die welvaart is dan echter wel voor iedereen, en daarin ligt misschien de oorzaak van de weerstand.

Duurzaamheid maakt dingen gratis. Wie zijn huis bijvoorbeeld verwarmt met een zonneboiler die is afbetaald en zijn WOZ belasting, huur of hypotheek en water betaalt met de opbrengst van zijn afbetaalde zonnepanelen woont effectief gratis (dat kost wat jaren, maar het kan). Met enige inspanning zou heel Nederland dus zonder kosten kunnen wonen. Hetzelfde geldt voor de voedselproductie. Was de klimaatverandereing niet zo'n probleem dan zou deze voor een groot deel automatisch, op basis van wind en zonneenergie kunnen plaatsvinden. Men zou de spullen simpelweg zonder afrekenen kunnen ophalen in een eqivalent van de Albert Heijn, een soort prepayed bestaan. Aangezien duurzame energie niet is gelimiteerd zou er een constante kostenreductie en verdere automatisering kunnen plaatsvinden. Ook het verbeteren van de leefomgeving zou wanneer deze op basis van duurzame energie zou plaatsvinden continu zijn en dus op gegeven moment overal hoog zijn. In feite waren de jaren van olie overvloed een periode die vergelijkbaar is met de komende tijd waarin duurzame energie er in overvloed is (dat kan binnen 10 jaar zijn als we dat durven doordrukken). 

De vraag is wie dan nog zou werken. Waarom zou iemand die makkelijk kan leven met wat de Albert Heijn biedt, waarvan hij overigens weet dat niemand zich daarvoor hoeft uit te sloven (dus zonder schuldgevoel), zich nog druk maken om meer inkomen? Hoe krijg je iemand zo gek om dingen te doen die saai zijn of vervelend als iedereen genoeg heeft om tevreden te zijn zonder iemand tot last te zijn.

Het is de vraag die de basis is voor het begrijpen van de duurzame samenleving en de tekortkomingen van ons huidig economisch denken:

Stel dat we een machine hadden die alles maakte wat we nodig hebben en draaide op hernieuwbare energie,

zouden we dan allemaal werkeloos (want de  machine maakte alles) en zonder inkomen zijn en dus niet in staat te overleven of zou iedereen gratis toegang hebben tot de productie van de machine?

Een beetje vergelijkbaar met : Zou je als je met iemand anders op een onbewoond eiland was gestrand de kokosnoten en bananen die er groeiden aan elkaar verkopen? 

Kennelijk is er een lastverdeling in de economie. Om deze in de huidige vorm te laten werken is verschil essentieel. Er moeten arme mensen zijn en rijke mensen. Zonder dat verschil is er niks waar mensen naar streven en dus ook geen reden om bepaalde dingen te doen die moeite kosten. We denken in termen van de elite en de onderkant van de samenleving. We identificeren ons liever met de elite, of de top, de betere buurt, de betere school. Veel van 'beter' is mensenwerk, dwz sociaal gedrag, nette mensen, verstand. Maar dit is op zijn beurt weer gemotiveerd door de omgeving die men zich kan veroorloven. Mensen met een hoger discriminerend vermogen komen beter terecht, in beroepen met een hogere status die het gevolg is van het ermee geassocieerde hogere inkomen. Deze structuur wordt gehandhaafd door de mensen die de hulpbronnen uitdelen, dus nette mensen krijgen voorrang. Dit heeft een organiserend en motiverend effect. Duurzaamheid neemt een deel van de incentives weg. Zou dat een reden zijn voor weerstand ertegen?

Vroeger waren mensen makkelijker bereid zich neer te leggen bij hun status. Tegenwoordig is dat minder omdat iedereen via de media de mogelijkheden krijgt voorgespiegeld, inclusief verhalen over rags to riches, het loterij model en het je-beloning-eerlijk-verdienen-model. Hierdoor blijft er weinig over om de maatschappij te stratificeren anders dan mensen simpelweg de middelen tot welvaart te onthouden. Wie houdt van de verschillen in de maatschappij omdat ze zelf beter af zijn zal zich tegen verduurzaming verzetten en op die manier de ongelijke samenleving in de hand werken.